+ انسان

  نمی دانم چه هستم،

                        فقط می دانم،

                                       کمی شبیه انسانم،

  نه تاری دارم برای تنیدن،

                        نه بالی دارم برای پریدن،

                                   و نه دندانی برای دَریدن،

  کمی شبیه انسانم، اما...

  اما روزهایی که نیستی؛

  تنها می شوم و دلتنگ،

  خاطره خنده هایم را فراموش می کنم،

                                   و کمی می میرم.

 

  وقتی در دنیای انسان ها درک این شرایط، سخت ترین کار دنیاست،

  با خود می گویم:

                   فقط کمی شبیه انسانم.

                                            نمی دانم چه هستم.

نویسنده : پاندای خندان ; ساعت ۳:٠٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٥/۱٧
تگ ها: انتظار
    پيام هاي ديگران()   لینک